ZAPALENIE WSIERDZIA

Po wszczepieniu sztucznych zastawek i innych protez w operacjach naprawczych wad serca sama obecność protezy wewnątrzsercowej jest głównym czynnikiem ryzyka zapalenia wsierdzia. Procesem zapalnym częściej jest objęta sztuczna zastawka wszczepiona w ujście aortalne, a ryzyko zakażenia wzrasta po wszczepieniu dwu zastawek (3, 10). Zastawka mechaniczna częściej ulega zakażeniu niż biologiczna.

Przyjęty podział obejmuje wczesną postać choroby rozwijającą się do 60 dni i późną postać po upływie 60 dni od operacji wszczepienia zastawki. W patogenezie wczesnego zapalenia wsierdzia istotne są czynniki hemodynamiczne i nie zakończony proces endotelializacji zastawki. Turbulentny przepływ krwi przez sztuczną zastawkę sprzyja odkładaniu się elementów morfo- tycznych i włóknika z tworzeniem wegetacji (3). „Slime”, substancja śluzowa wytwarzana przez S. epidermidis, najczęściej wywołujący wczesną postać choroby, ma podstawowe znaczenie w adherencji i namnażaniu się komórek bakteryjnych na powierzchni protezy i nici chirurgicznych (8). Proces zapalny obejmuje tkanki otaczające. Ciężkim powikłaniem jest przeciek okołozasta- wkowy spowodowany zakażeniem i tworzenie się ropnia wokół pierścienia zastawki. Szerzenie się procesu powoduje powstanie ropnia w obrębie przegrody i mięśnia sercowego (31). Patogeneza i czynniki ryzyka w późnej postaci zapalenia wsierdzia są zbliżone do choroby na naturalnych zastawkach. Na zastawce biologicznej zapalenie obejmuje płatki zastawki, prowadząc do ich destrukcji, przedziurawienia, zwapnień z następczym zwężeniem i (lub) niedomykalnością.

Etiologia. Jest zróżnicowana i zależy od choroby podstawowej, chorób współistniejących, obecności protezy wewnątrzsercowej i innych czynników ryzyka. Najczęściej izolowane drobnoustroje w zapaleniu wsierdzia w zależności od pochodzenia zakażenia i czynników ryzyka przedstawiono w tabeli 11-1. Różne gatunki z grupy Streptococcus viridans, tworzące normalną florę jamy ustnej, dominują w zapaleniu wsierdzia na zastawkach naturalnych, rzadziej w późnej postaci choroby na zastawkach sztucznych. Wysiew paciorkowców do krwi, zwykle bez objawów klinicznych, jest najczęściej związany z zabiegami stomatologicznymi w jamie ustnej, głównie ekstrakcją zębów, obecnością przewlekłych zmian zapalnych i ropnych okołokorzeniowych. Przyczyną bakteriemii mogą być przewlekłe zmiany zapalne migdałków, ton- silektomia i operacja zatok. Z innych, rzadko izolowanych paciorkowców należy wymienić S. bovis pochodzący z przewodu pokarmowego, 5. agalactiae z dróg rodnych i S. pneumoniae. Bakteriemia może być spowodowana badaniem endoskopowym i obecnością zmian zapalnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *