Wiedza z medycyny estetycznej i medycyny pracy. Portal - Warszawa i Poznań!

Ciało ludzkie a ciepło

Przede wszystkim na myśl przychodzi ciepło. Ciepło przynoszone za pomocą przewodnictwa, czyli drgań atomów ciała stałego, ale także przekazywane fotonami promieniowania podczerwonego. Dla obu rodzajów niszczącego działania skóra nie posiada czujników, wszystko dzieje się na drodze pozare- ceptorowej. W efekcie kumulowanie się niewielkich porcji ciepła organizm wchłania dużą dawkę energii, która wchłaniana jest na drodze niemetabolicznej.

Przy promieniowaniu nadfioletowym energia fotonów jest tak duża, że po ich pochłonięciu często może nastąpić rozpad cząsteczki, czyli fotoliza. Niekiedy atomy mogą wybić elektrony z atomów lub cząsteczek. Przy działaniu promieniowania podczerwonego działanie fotonów jest słabsze, ale działa znacznie dłużej i efekty destrukcyjne się sumują. Kwant promieniowania nadfioletowego ma tak dużą energię, że normalna struktura zasady azotowej jest dla niego za ciasna. Rozrywa on najsłabsze wiązanie w zasadzie, a wiązanie między 5 a 6 atomem węgla w tyminie. Zostaje zakłócony proces replikacji DNA, a więc podział komórki. Taka destrukcja może powstać już w wyniku kilkugodzinnego opalania się osoby do tego nienawy- kłej. Powstaje pytanie, czy takich samych zniszczeń nie może dokonać foton o mniejszej energii, działając całymi miesiącami – kaszmirscy pasterze pasą zwierzęta przez całe lata. Jeżeli energia cząsteczki wzrasta do poziomu odpowiadającego energii jej ruchu cieplnego przy temperaturze 38000°C po pochłonięciu jedynie kwantu promieniowania odpowiadającego fali nadfioletu, to jest pytaniem retorycznym, czy nie dzieje się podobnie po długotrwałym pochłanianiu fali podczerwonej?

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.