ZAPALENIE WSIERDZIA

Po wszczepieniu sztucznych zastawek i innych protez w operacjach naprawczych wad serca sama obecność protezy wewnątrzsercowej jest głównym czynnikiem ryzyka zapalenia wsierdzia. Procesem zapalnym częściej jest objęta sztuczna zastawka wszczepiona w ujście aortalne, a ryzyko zakażenia wzrasta po wszczepieniu dwu zastawek (3, 10). Zastawka mechaniczna częściej ulega zakażeniu niż biologiczna.

Czytaj dalej ZAPALENIE WSIERDZIA

Wychowanie a nerwica – dalszy opis

Powróćmy teraz znów do dzieciństwa, do rodziny Andrzeja, w której reprezentantem surowych zasad wychowawczych był ojciec. ANDRZEJ mieszkał z rodziną w małym miasteczku Miał starszą o dwa lata siostrę i o cztery lata młodszego brata. Ojciec był urzędnikiem, potem rencistą. Matka nie pracowała. Rodzice mieli również trochę ziemi, głównie przeznaczonej na ogród.

Czytaj dalej Wychowanie a nerwica – dalszy opis

Czym jest pamięć uczuć

Nie tylko wrażenia, to jest odzwierciedlenie poszczególnych cech przedmiotów, ale i spostrzeżenia całych przedmiotów wywołują mniej lub bardziej wyraźne uczucia. Szczególnie silne występują uczucia wobec ludzi i przedmiotów, z którymi długo obcowaliśmy. Głębokie uczucie budzi spotkanie z towarzyszami młodości. Miłe wzruszenia wzbudzają w nas sprzęty, które nam kiedyś służyły. Odwiedzinom domu rodzinnego, choćby on był brzydki i niewygodny, towarzyszą zwykle żywe uczucia przyjemne. Niektórzy ludzie niechętnie rozstają się ze starym, zniszczonym ubraniem, do którego przywykli i które ułożyło się „do figury”. Nawet wady takiego ubrania wydają się miłe.

Czytaj dalej Czym jest pamięć uczuć

Czynniki spostrzeganych jako odpowiadających za efekty zachowania

L. J. Severance i L. L. Gasstrom (1978) przyjęli założenie, że przypisanie komuś stigmy „upośledzony umysłowo” jest równoznaczne z tendencją do przypisywania odpowiedzialności za efekty zachowania czynnikowi wewnętrznemu i stabilnemu jednocześnie, tj. zdolnościom. Ponieważ w ramach stigmy osobom upośledzonym przypisana jest właściwość nieposiadania dużych zdolności, dlatego w wypadku obserwowania sukcesu nie można odwołać się do atrybucji tego typu. W tej sytuacji obserwatorzy mają tendencję do odwoływania się do czynników niestabilnych – natężenia motywacji i szczęścia. W wypadku porażki sytuacja jest prosta – odpowiedzialnością obarcza się właśnie zdolności osoby upośledzonej. Z kolei zupełnie inaczej wygląda według L. J. Severance i L. L. Gasstrom atrybucja sukcesów i niepowodzeń dokonywana wobec osób pełnosprawnych. W wypadku niepowodzenia przyczyn takiego wyniku zachowania obserwatorzy dopatrują się w natężeniu motywacji lub w szczęściu. Natomiast przyczyny sukcesu lokalizuje się w zdolnościach osoby obserwowanej. Widać więc, że zgodnie z przywołanymi tu poglądami stigma wpływa na odmienną interpretację przyczyn zachowania kończącego się sukcesem lub niepowodzeniem.

Czytaj dalej Czynniki spostrzeganych jako odpowiadających za efekty zachowania

Znaki zapytania współczesnej medycyny – kontynuacja

Nic więc dziwnego, że pojawiwszy się w Polsce, zaczęła bioterapia od razu wyzwalać olbrzymie namiętności. Toteż w latach 1982-1984 przetoczyła się na łamach prasy, w radiu i w telewizji szeroka dyskusja między zwolennikami a przeciwnikami tego zjawiska. Doszło nawet do interpelacji poselskiej, a spółdzielni „Radius” z Gdańska wytoczono proces sądowy.

Czytaj dalej Znaki zapytania współczesnej medycyny – kontynuacja

PROFILAKTYKA ZAKAŻEŃ POOPERACYJNYCH W NEUROCHIRURGII CZ. II

W nielicznych doniesieniach zaleca się profilaktykę okołooperacyjną przy operacjach o większym ryzyku zakażenia, np. powtórnych operacjach nowotworów złośliwych, przy otwarciu zatok obocznych nosa lub gdy operacja trwa ponad 5 h (18).

Czytaj dalej PROFILAKTYKA ZAKAŻEŃ POOPERACYJNYCH W NEUROCHIRURGII CZ. II

ZAKAŻENIA W KARDIOCHIRURGII CZ. II

Różnicowanie zapalenia wsierdzia na podstawie etiologii i obecności procesu na naturalnych czy sztucznych zastawkach uwzględnia różnice w postaci klinicznej, leczeniu i rokowaniu. Częstość występowania choroby po operacji zastawek wynosi 1 – 9% (3, 31) w Instytucie Kardiologii w Warszawie w latach 1983-1989 stanowiła 3% (31).

Czytaj dalej ZAKAŻENIA W KARDIOCHIRURGII CZ. II